ΣΚΙΕΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ 3ο - Αρχή, Ήμισυ του παντός

ΣΚΙΕΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ 3ο - Αρχή, Ήμισυ του παντός Εκεί που η Εκάτη γεννιέται… Εσύ; Πιστεύεις τάχα σ’ αυτό που λέμε πεπρωμένο; Πιστεύεις πως ανώτερες δυνάμεις ορίζουν τον σκοπό της ύπαρξης μας; Ε, λοιπόν τη Ρεβέκκα Δρακοπούλου, την έκαψαν! Αυτό το Απόλυτο… το καταραμένο το Ανεκπλήρωτο, κατάφερε να την εξοντώσει πριν καν συμπληρώσει το εικοστό δεύτερο έτος της ηλικίας της. Τι τάχα απαιτείται για το Απόλυτο; Πόσα δάκρυα απαιτούνται να πέσουν στο βωμό της προδοσίας από τον πρώτο σου Έρωτα; Εκείνον τον τρελό, τον μοναδικό, τον πρώτο… Εκείνον που σε αλλάζει. Αυτόν, που είναι ικανός να κάψει όλα όσα σε ορίζουν. Ρωσία. Ώρα μηδέν κι εγώ κομμάτια… Ο Βλαντίμιρ Ιβάνοβιτς Κοζλόφ, υποδέχεται στο αεροδρόμιο της Μόσχας, την είκοσι ενός ετών Ρεβέκκα Δρακοπούλου με σκοπό την απόλυτη προστασία της. Κι από εκείνη τη στιγμή, όλα αλλάζουν. Όλα μέσα του γίνονται στάχτη στα γαλάζια της μάτια, κι ο ίδιος παραδίδει στην πυρά, ολόκληρο το είναι του. Όμως… για πόσο θα άντεχε μακριά από την πραγματικότητα που κόντευε να τον πνίξει; Για πόσο θα διέφευγε από τα πρέπει του; Για πόσο θα έκρυβε την αλήθεια πίσω από τους μύθους που έπλαθε για να μη τη χάσει μέσα από την αγκαλιά του; Τι τάχα απέγιναν οι πολύχρωμες κλωστές μας; Κι έτσι, μέσα από ένα σύννεφο πνιγμένο μ’ απελπισία και την απόλυτη διάθεση για εκδίκηση, γεννιούνται όλα αυτά που σε κρατάνε ζωντανό. Από το ίδιο της το αίμα που είχε σπαταλήσει τόσο άδικα για έναν χαμένο Έρωτα, πήρε ψυχή και υπόσταση η σκοτεινή αυτή θεά. Η Εκάτη, γεννήθηκε για να προστατέψει όση από την ψυχή της Ρεβέκκα είχαν αφήσει ακόμα ανέγγιχτη. Και γίνανε ένα. Ένα σώμα… Ένα μυαλό… Μια ψυχή… Καταδικασμένες να μοιράζονται την ίδια αδύναμη καρδιά μέχρι το ύστατο χαίρε… Θυμάσαι; Ένας Έρωτας. Μια υπόσχεση. Ένα ψέμα. Μια προδοσία και δυο καμμένα τραπουλόχαρτα σε μια παρτίδα που πριν καν αρχίσει, κραύγαζε την κατάληξη της… Τι τάχα απαιτείται για το Απόλυτο; Θυμάσαι.-